சோழி களி
 சோழிக்களியாடும் சிறுவர்கள் | |
| பூர்வீக பெயர் | ചോഴികളി (மலையாளம்) |
|---|---|
| வகை | இந்திய நாட்டுப்புறக்கலை |
| கருவி(கள்) | செண்டா, இலதாளம் |
| தோற்றம் | கேரளம், இந்தியா |
சோழிகளி என்றும் அழைக்கப்படும் இந்த சோழிக்களி நடனவகை, இந்தியாவின் மத்திய கேரளாவில் பிரபலமான ஒரு நாட்டுப்புற நடன வகை ஆகும். சோழகளியில் திருவாதிரச்சோழி மற்றும் குடச்சோழி என இரண்டு வகைகள் உள்ளன. இது கேரள மாநிலத்தின் பாலக்காடு மற்றும் திருச்சூர் மாவட்டங்களில் உள்ள இந்து சமூகத்தினரால் தொன்றுதொட்டு நிகழ்த்தப்படுகிறது.
கண்ணோட்டம்
மத்திய கேரளாவில் முக்கியமாக வள்ளுவநாடு பிராந்தியத்தில் பிரபலமான ஒரு நாட்டுப்புற நடனம் சோழி களி ஆகும். சோழக்களியில் இரு வகைகள் உள்ளன. அவை திருவாதிரச்சோழி மற்றும் குடச்சோழி .[1] சோழிக்களி என்பது இன்றைய பாலக்காடு மற்றும் திருச்சூர் மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த இந்து சமூகத்தினரால் நிகழ்த்தப்படும் ஒரு சடங்கு நடன வடிவமாகும்.[2]
திருவாதிரைச்சொழி
திருவாதிரைக் கொண்டாட்டங்களின் ஒரு அங்கமாக, மலையாள மாதமான தனு (தமிழ்:மார்கழி) (ஆங்கிலம்: டிசம்பர்/ஜனவரி) மகாயிரம் மற்றும் திருவாதிரை நட்சத்திர நாட்களில் நள்ளிரவுக்குப் பிறகு ஒவ்வொரு வீடாகச் சென்று திருவாதிரைச்சொழி என்ற ஒரு வகை சோழிக்களியை நிகழ்த்துகிறார்கள்.[2] திருவாதிரைச்சோழி இப்போது பெரும்பாலும் திருச்சூர் மாவட்டத்தின் தலப்பள்ளி வட்டம் மற்றும் மத்திய கேரளாவின் பாலக்காடு மாவட்டத்தின் ஒட்டப்பாலம் வட்டம் ஆகிய இடங்களில் நிகழ்த்தப்படுகிறது.[2]
புராணக்கதை
சோழிக்களி தாய் பார்வதியை பிரியப்படுத்த சிவபெருமானால் ஆடத்தொடங்கப்பட்டதாகவும், மேலும் இது சிவனின் பூதகணங்களின் நடன வகை என்றும் நம்பப்படுகிறது. சோழி என்றால் பூதம் என்று பொருள்.[3] சிவன் காமதேவரை கோபத்தால் எரித்த பிறகு, உலகம் முழுவதிலுமிருந்து பெண்கள் காமதேவரின் மறுபிறப்புக்காக பிரார்த்தனை செய்ய திருக்கயிலை மலை வந்ததாகவும், மேலும் அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்து, தவம் மேற்கொண்டால் (சிவனின் பிறந்த நாளான திருவாதிரையில் தூக்கம் இல்லாமல் நோன்பு நோற்றால்) காமதேவர் மறுபிறவி எடுப்பார் என்று சிவன் அவர்களிடம் அருளியதாகவும் நம்பப்படுகிறது.[2] சிவபெருமானின் பூதகணங்கள் மக்கள் வீடுகளுக்குள் நுழைந்து விரதம் இருப்பவர்கள் இரவில் தூங்குகிறார்களா இல்லையா என்று சோழிக்களி மூலம் ஆய்வதாக கூறப்படுகிறது.[2] சோழிகளியுடன் தொடர்புடைய பல பாடல்கள் உள்ளன. "தனுமசாத்திலே திருவாதிர பகவந்தே திருநாளல்லோ" என்ற சோழி பாடலில் கூறப்பட்டுள்ள புராணக்கதையும் இதுதான்.[2]
ஆடை அமைப்பு
சோழியின் உடைகள் உலர்ந்த வாழை இலைகள் மற்றும் பிற உலர்ந்த இலைகளால் உருவாக்கப்பட்டு உடலில் சேர்த்துக் கட்டப்படுகின்றன. பொதுவாக, குழந்தைகள் சோழியாக ஆடை அணிவார்கள்.[3] 10 க்கும் மேற்பட்ட வாழை இலைகள் வெட்டப்பட்டு ஒன்றாக கட்டப்பட்டு தொப்பி போல தலையில் வைக்கப்பட்டு, பின்னர் மீதமுள்ள பகுதி உடலுடன் கட்டி வைக்கப்படுகிறது.[2] முகத்தில் உள்ள இலைகள் இருபுறமும் மாட்டப்பட்டு, அரேகா பனை பெட்டியோலையின் முகமூடியாக அணிவிக்கப்படுகிறது, இதைத் தொடர்ந்து வாழைப்பழ தளிர்கள் கைகள் மற்றும் கால்களைச் சுற்றியும் கட்டப்படுகின்றன.[2] நெற்றியில் இருந்து இரண்டு கொம்புகள் நீண்டிருக்கும் வண்ணம்.[4] சோழியைத் தவிர, எமன் சித்திரகுப்தர் மற்றும் முத்தி அல்லது முத்தியம்மா போன்ற கதாபாத்திரங்களும் உள்ளன.[4] அவர்கள் முகங்களை அரேகா பனை பெட்டியோலையில் கரி எழுதப்பட்ட முகமூடியால் மூடிக்கொள்கிறார்கள். [2] சோழிகளியில் செண்டா மற்றும் எலத்தாளம் பக்க வாத்தியங்கள் ஆகும். எமனும் சித்ரகுப்தனும் முத்தியை மரணத்திற்குப் பின் வாழச் செய்ய முயற்சிப்பதையும், முத்தியும் அதிலிருந்து தப்பிக்க முயற்சிப்பதையும் இது காட்டுகிறது.[2]
முத்தியுடைய பாடலைத் தொடர்ந்து எமனின் உரையாடல்களும் உள்ளன. சோழிக்களி பாடல்கள் பெரும்பாலும் ராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதக் கதைகளுடன் தொடர்புடையவை, இவை தவிர சில நாட்டுப்புற பாடல்களும் இந்நடன வகையில் உள்ளன.[2]
குழுவாக வரும் சோழிக்களியாடும் சிறார்கள் மற்றும் நபர்களுக்கு அரிசி, பருப்பு, பழம், நீர் மற்றும் காணிக்கைகள் வழங்கப்படுகின்றன.
குடச்சோழி
விசாரிக்களி என்றும் அழைக்கப்படும் குடச்சோழி வள்ளுவநாடு பிராந்தியத்தில் நிகழ்த்தப்படும் ஒரு நாட்டுப்புற கலை வடிவமாகும். இது பாரம்பரியமாக புலயா சமூகத்தைச் சேர்ந்த குடும்பங்களால் நிகழ்த்தப்படுகிறது. [2] இந்தப் பாடலும், படியும் தலைமுறை தலைமுறையாக அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டு வழிவழியாகக் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகின்றன.
ஆடை மற்றும் நடிப்பு
ஒரு கையில் பனை இலை குடையையும், மறுபுறம் மூங்கில் குச்சியையும் வாள் மற்றும் கேடயமாக வைத்துக்கொண்டு குடச்சோழி செய்யப்படுகிறது.[2] மீனம் பங்குனி (மார்ச்/ஏப்ரல்) மாதங்களில் அறுவடை செய்யப்பட்ட வயல்கள் வழியாக சோழிகள் வருவார்கள்.[2] அறுவடைக்குப் பிறகு, குடச்சோழி மக்களை ஆசீர்வதிப்பதற்காக வீடுகளுக்குச் செல்கிறார்.[5]
குடச்சோழியில் உள்ள சோழி அவரது முகம், மார்பு, கால்கள் மற்றும் கைகளில் சந்தனப் பேஸ்டுடன் ஒட்டப்படுகிறது.[2] ஆண்களால் நிகழ்த்தப்படும் இந்த கலை வடிவத்தின் ஒவ்வொரு குழுவிலும் எட்டு முதல் பன்னிரண்டு உறுப்பினர்கள் உள்ளனர்.[2] இது இப்பகுதியில் உள்ள எந்த தெய்வத்தின் இடத்திலிருந்தும் தொடங்குகிறது.
முன்னணி பாடகர் துடிப்புக்கு பாடும்போது ஒரு வட்டத்தில் நின்று, சுழற்றி, தங்கள் கைகளில் குடையை ஒரு வட்டத்தில் அசைப்பதன் மூலம் சோழிக்களி நிகழ்த்தப்படுகிறது.[2] செயல்திறன் மெதுவாகத் தொடங்கி பின்னர் சுறுசுறுப்பான படிகளுடன் முன்னேறும். உயரமாக குதித்து தாள நடவடிக்கைகளை எடுப்பதன் மூலம் நிகழ்ச்சி முடிக்கப்படுகிறது. பாடல்கள் வினா-விடை வடிவத்தைக் கொண்டுள்ளன. .[2]
பார்வதி தேவியின் பேய்களான சோழி, வெப்ப நோய்கள் மற்றும் தொற்று நோய்களைத் தடுக்க முடியும் என்று நம்பப்படுகிறது.[2] பாடலும் தாளமும் இறுக்கமாக மாறும்போது படிகளின் மாற்றம் குடக்குடிக்களி என்று அழைக்கப்படுகிறது.[2]
நவீன வரையறை
சோழிக் களியில் பயன்படுத்தப்படும் குடையும் துடைப்பமும் சக்தியின் அடையாளங்களாகும் .[2] சோழிகாளி இப்போது நிலப்பிரபுத்துவ காலத்தில் அனுபவித்த ஏற்றத்தாழ்வுகளின் உலகத்தை நையாண்டியாக மீண்டும் உருவாக்கும் ஒரு சபால்டர்ன் கலை என்று வரையறுக்கப்படுகிறது.[2]
மேற்கோள்கள்
- ↑ "ചോഴിക്കളി | Chozhikali" (in மலையாளம்). Department of Culture, Government of Kerala. Archived from the original on 2023-03-13. Retrieved 2023-03-13.
- ↑ 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 2.10 2.11 2.12 2.13 2.14 2.15 2.16 2.17 2.18 2.19 2.20 2.21 "ചോഴികളി" (in மலையாளம்). Archived from the original on 2023-03-13. Retrieved 2023-03-13. பிழை காட்டு: Invalid
<ref>tag; name "Deshabhimani" defined multiple times with different content - ↑ 3.0 3.1 "വീടുകളിൽ തിരുവാതിരച്ചോഴികളെത്തി" (in மலையாளம்). Archived from the original on 2023-03-13. Retrieved 2023-03-13. பிழை காட்டு: Invalid
<ref>tag; name "Mathrubhumi" defined multiple times with different content - ↑ 4.0 4.1 "Chozhi Kali - Kerala's 64 Art Forms". artkerala.weebly.com. Archived from the original on 2023-03-13. Retrieved 2023-03-13.
- ↑ "Kerala on show". The New Indian Express. Archived from the original on 2023-03-13. Retrieved 2023-03-13.