சுவான் மோக்
| சுவான் மோக் | |
|---|---|
 சுவான் மோக்கில் அமைந்துள்ள தியான மையம் | |
| அடிப்படைத் தகவல்கள் | |
| புவியியல் ஆள்கூறுகள் | 9°21′37″N 99°10′6″E / 9.36028°N 99.16833°E |
| சமயம் | தேரவாத பௌத்தம் பௌத்தம் |
| இணையத் தளம் | https://www.suanmokkh.org/ |
சுவான் மொக்கபாலரம் (Suan Mokkhaphalaram) பொதுவாக சுவான் மோக் என அழைக்கப்படும் இது தாய்லாந்தின் சூரத் தானியில் உள்ள ஆம்போ சாயாவில் உள்ள ஒரு தேரவாத பௌத்த மடாலயம். ஆகும். யோகா, தியானம் ஆகியவற்றின் மையமான இது 1932 ஆம் ஆண்டு பிக்குவும், சமூக சீர்திருத்தவாதியுமான புத்ததாச பிக்குவால் நிறுவப்பட்டது. அவர் சமூக ஈடுபாடுள்ள பௌத்தத்தின் பிரதிநிதியாகவும் முன்னோடியாகவும் இருந்தார்.
இந்தத் தளம் கிட்டத்தட்ட 50 ஹெக்டேர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. பெரும்பாலும் காடுகளால் சூழப்பட்டுள்ளது.[1]
வரலாறு
அந்த நேரத்தில் இந்தபாஞ்சியோ என்ற மதப் பெயரைக் கொண்டிருந்த புத்ததாசா (பிறப்பு: நுவாம் பனிட், 1906–1993), 1932 ஆம் ஆண்டில் தலைநகர் பேங்காக்கிற்கு கோட்பாட்டுப் பயிற்சிக்காக சென்ற இவர் தனது பயிற்சியை பாதியிலேயே கைவிட்டுவிட்டு தெற்கு தாய்லாந்திலுள்ள தனது சொந்த ஊருக்குத் திரும்பி, தனது பிறந்த இடமான பும்ரியாங்கிற்கு அருகிலுள்ள ஒரு கைவிடப்பட்ட மடாலயத்திற்கு ( வாட் ) குடிபெயர்ந்தார். தர்மத்தைப் பின்பற்றுவதற்கு இயற்கையான சூழல் உகந்தது என்று அவர் நம்பினார். தாய்லாந்தின் வன மரபில் இருக்கும் மடங்களைப் போலல்லாமல், இவர் ஒரு முக்கிய துறவியின் போதனைகள் மற்றும் தியானத் திறன்களைப் பின்பற்ற விரும்பவில்லை, மாறாக கௌதம புத்தரின்[2] தம்மம் மற்றும் விநயத்தை மட்டுமே பின்பற்ற விரும்பினார். அவர் படிப்பு மற்றும் பயிற்சியை எதிரெதிர்களாகப் பார்க்கவில்லை, மாறாக நிரப்புகளாகப் பார்த்தார். பல நூற்றாண்டுகளாக சங்கத்தினரை நகரத் துறவிகள் என்று வேறுபடுத்தி, அவர்கள் படித்து, சடங்குகளைச் செய்து, ஒதுங்கி, துறவியாக, தியானம் செய்யும் காட்டுத் துறவிகள் என்று வேறுபடுத்திக் காட்டியதை அவர் ஒழிக்க முயன்றார்.
1940களின் முற்பகுதியில், அசல் சுவான் மோக் மிகவும் நெரிசலானதால், அதை வேறு இடத்திற்கு மாற்ற வேண்டியிருந்தது. அருகிலுள்ள காட்டில் ஒரு சிறிய ஆறு செல்லும் இடத்தில் தாது கோபுரத்தின் எச்சங்கள் காணப்பட்ட பகுதியில் இரண்டாம் சுவான் மோக் (வாட் தான் நாம் லாயில் ("பாயும் நீரின் கோயில்") 1942 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது. இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அந்தச் சமூகம் அங்கு நிரந்தரமாக குடிபெயர்ந்தது.[3]
புத்ததாசரின் தத்துவத்தில் ஆர்வமுள்ளவர்களையும், அவரது கொள்கைகளைப் பின்பற்றுபவர்களையும், உள்நாட்டிலும் வெளிநாட்டிலும் உள்ள அனைத்து சமூக வகுப்பினரிடமிருந்தும் சுவான் மோக் ஈர்த்தது. 1972 ஆம் ஆண்டில், வச்சிரயான பௌத்தத்தின் 14வது தலாய் லாமாவான டென்சின் கியாட்சோ, சுவான் மோக்கிற்கு இங்கு கற்பிப்பதற்காக வருகை தந்தார். [4] 1989 ஆம் ஆண்டில் இந்த வசதி கணிசமாக விரிவுபடுத்தப்பட்டு ஒரு பன்னாட்டு தியான மையம் உருவாக்கப்பட்டது. கன்னியாஸ்திரிகளுக்கு ஒரு தனி மையமும் அமைக்கப்பட்டது. [5] புத்ததாசர் 1993 இல் சுவான் மோக்கில் இறந்தார்.
மேற்கோள்கள்
- ↑ Sponsel, Leslie; Natadecha-Sponsel, Poranee (2003). "Buddhist Views of Nature and the Environment". Nature Across Cultures. Views of Nature and the Environment in Non-Western Cultures. Dordrecht/Norwell MA: Kluwer. p. 360.
- ↑ Santikaro Bhikkhu: Buddhadasa Bhikkhu. Life and Society through the Natural Eyes of Voidness. In: Engaged Buddhism. Buddhist Liberation Movements in Asia. State University of New York Press, Albany 1996, S. 147–193, auf S. 152.
- ↑ Santikaro (1996), Buddhadasa Bhikkhu, p. 154
- ↑ Tiyavanich, Kamala (2007). Sons of the Buddha. The Early Lives of Three Extraordinary Thai Masters. Somerville, Massachusetts: Wisdom Publications. p. 1.
- ↑ Tworuschka, Monika; Tworuschka, Udo (2006). Die Welt der Religionen. Gütersloh/München: Chronik Verlag. p. 56.
வெளி இணைப்புகள்
